|
FİDE YETİŞTİRME ORTAMI HAZIRLANMASI
Harç Yapımı
Seralarda yetiştirilen hibrit domates tohumları oldukça
pahalıdır. Bu nedenle fide yetiştirirken, çekirdek kaybını en aza indirmek,
güçlü ve sağlıklı fide elde ede-bilmek için bazı kurallara uymak
gerekmektedir.
Fideler, ya dezenfeksiyonu yapılmış, bitki besin maddelerince
zenginleş-tirilmiş hazır torflarda ya da özel olarak hazırlanan harç
toprağında yetiştirilmelidir.
Hazır torfların steril olması, bitki besin elementlerini
içermesi, fideyi 10-15 gün erken yetiştirmesi ve hazırlanmasının kolay
olması açısından oldukça avantajları vardır.
Harç tohum ekiminden 2-3 ay önce hazırlanmaya başlanmalıdır.
Çok farklı harç hazırlama şekilleri varsa da; en yaygın olan üç
formül şunlardır:
1. 6 kısım çiftlik gübresi,
3 kısım bahçe toprağı,
1 kısım dişli dere kumu.
2. 2 kısım çiftlik gübresi,
2 kısım orman toprağı,
1 kısım dişli dere kumu.
3. 4 kısım çiftlik gübresi,
2 kısım bahçe toprağı,
1 kısım dişli dere kumu.
Harçta kullanılan ahır gübresi en az üç ay önceden temin
edilmeli, mutlaka iyi yanmış olmalı, bitkiye zararlı tuz, asit vb. maddeleri
ihtiva etmemeli ve içinde bitki artıkları bulunmamalıdır. Bu nedenle harca
girecek malzemeler 1 cm. delikli elekle elenmelidir. Elendikten sonra
yukarıda belirtilen oranlarda birbirleriyle iyice karıştırılmalı ve
sulanarak nemlendirilmelidir. Zaman içinde birkaç defa aktarılarak ve
nemlendirilerek harcın istenilen vasfı kazanması sağlanmalıdır.
Hazırlanan harcın gıda değerini artırma bakımından tohum
ekiminden önce ticari gübreler ile takviye edilmesi tavsiye edilir. Bunu
temin için her 1 m3 (50 teneke) harca 1-1,5 kg. 15-15-15 gübresi veya 1,5
kg. Triple Süper Fosfat gübresi ilave edilmelidir.
Harcın İlaçlanması
Metil bromid: Tavlı harç beton bir zemin üzerine 30 cm.
yüksekliğinde yayılır. Her 1 m3 harç için bir tüp hesabıyla çivi çakılmış
tahta parçasına devrilmeyecek şekilde tüpler yerleştirilir. Harcın üzeri
sağlam deliksiz bir plastikle kenarlarından gaz kaçmayacak şekilde
kapatılır. Naylonun üzerine çıplak ayakla çıkarak tüplere basmak suretiyle
patlatılırlar. 2 gün bu şekilde kapalı olarak bekletilen harcın bu süre
sonunda üzeri açılır ve aktarılarak havalandırılır. Metil bromid uygulaması
genel amaçlı (toprak mantarları, nematodlar, zararlı böcekler, ot tohumları)
bir fümigasyon sistemidir.
TOHUM EKİMİ VE ÇİMLENME FAKTÖRLERİ
Tüm tohumlarda olduğu gibi, domates tohumunda da çimlenme ve
fide oluşumu için dört faktör gereklidir:
Tohumun çimlenme olgunluğunda olması,
Yeterli su (nem),
Yeterli ısı,
Yeterli oksijen.
a) Genel bir kural olarak, bir bitkiden elde edilen tohumun
çimlenme olgunluğuna erişmiş ve belirli bir dinlenme ihtiyacını tamamlamış
olması gereklidir. Bu özelliklere sahip olmayan tohumun çimlenmesi tesadüfe
bırakılmış olur.
Normal bir tohum; bölünme ve çoğalma kabiliyetinde olan bir
embriyo ile çimlenme esnasındaki hayati olaylar için harcanacak besi dokusu
(nucellus)’ndan oluşur.
Çimlenmede ilk saçaklar ve gövde embriyodan meydana gelir. Gıda
maddeleri ise nucellus’tan sağlanır. Klorofil teşekkül edinceye kadar olay
böyle devam eder. Öyle ise, bir tohumun sağlıklı şekilde çimlenip fide
haline geçebilmesi için, yeterli bir embriyo gücüne ve gıda deposuna sahip
olması gerekir. Aksi takdirde çimlenme düzensizliği veya fide halinden önce
ölümler meydana gelebilir.
b) Tohumun çimlenebilmesi, hayati olaylara başlayabilmesi ve bu
olayları tamamlayabilmesi için, ikinci faktör su (nem)’dur. Yeterli nemi
bünyesine alan tohum hemen şişmeye başlar. Şişme için yeterli suyun
üzerindeki miktar, yani aşırı su ortamı oksijensiz bırakacağı için
zararlıdır.
c) Tohumun çimlenebilmesi için minimum bir sıcaklığa ihtiyacı
vardır. Bu minimum sıcaklığın altındaki derecelerde çimlenme gerçekleşmez
iken, minimum sıcaklığın üzerindeki ısı derecelerinde çimlenme süresi
kısalır.
Domates tohumunun minimum çimlenme sıcaklığı 10 0C’dir. Bu
sıcaklıkta tohum 43 günde çimlenir. Toprak sıcaklığı 15 0C olduğunda 14
günde, 20 0C olduğunda 8 günde ve 25 0C olduğu zaman ise 6 günde
çimlenirler.
Yani, tohum ekimi için ya toprak sıcaklığının en az 10 0C’nin
üzerine çıkması beklenmeli ya da sıcaklığı uygun seviyeye çıkaracak
tedbirleri almak gerekir.
d) Tohumun çimlenmesinde kullanılacak enerji oksijen ile
sağlandığından, bu faktör olmaksızın diğer faktörler mevcut olsa bile
çimlenme gerçekleşmez.
Tohum, çimlenme esnasında oksijen kullanarak bünyesindeki gıda
maddelerini yakmak durumundadır.
Gereğinden fazla derin ekilen tohumlarda, depo maddelerinin
oksijen ile yakılması sonucu oluşan CO2 tohumların etrafını kuşatarak
anaerob bakteriler için uygun bir ortam hazırlar ve tohumlar çürür. Bu
nedenle genel bir kaide olarak, tohumların ekim derinliği tohum büyüklüğünün
(genişlik) 2-3 katını geçmemelidir.
Konya İli şartlarında erken ilkbahar yetiştiriciliği için tohum
ekimi ısıtmasız sera koşullarında 20 Şubat-5 Mart tarihleri arasında
yapılmalıdır. Tarih öne alındıkça tohumların soğuktan zarar görme riski
artmaktadır. Dış sahaya yönelik tüplü fide çalışmalarında tohum ekimi 25
Mart-5 Nisan tarihleri arasında yapılmalıdır.
Domates tohumları önce kasalara ekilmelidir. Tohum ekilecek
kasaların alt tahtaları fazla suyun akmasına müsaade edecek kadar aralıklı
olmalıdır. Kasalarda hazır torf kullanılabileceği gibi, tüpler için
hazırlanan harç da kullanılabilir. Harç fümige edilmemişse kasalara
doldurulduktan sonra daha önce anlatılan ikili ya da üçlü karışım kasanın
altından ilaçlı su çıkıncaya kadar süzgeçli kova ile dökülmelidir.
Bu şekilde hazırlanan kasalara ertesi gün 10 cm. arayla çizgiler
açılır. Bu çizgiler üzerine 2 cm. arayla tohumlar tek tek bırakılarak
üzerleri hafifçe kapatılır ve sulanır.
Bu şekilde ekilen kasalar çimlenme sıcaklığının altında olmayan
sıcaklıkta tutulmalıdır. Harç kısa aralıklarla azar azar sulanmalı
kesinlikle kurutulmamalıdır.
Bu şekilde bırakılan tohumlar çimlendikten sonra kotiledon
yapraklar gelişmelerini tamamlayıp yere paralel duruma gelince tüplere
şaşırtılmalıdır. Geç kalınırsa fideler zayıf ve cılız olurlar.
Şaşırtmaya başlamadan önce kasalardaki fideler bol su ile
sulanarak köklerinin zarar görmeden çıkartılmaları sağlanır. Domates
fideleri kotiledon yapraklarından tutularak çıkartılmalı ve aynı şekilde
tüplere yerleştirilmelidir. Fidenin gövdesinden kesinlikle tutulmamalıdır.
SERA TOPRAĞININ HAZIRLANMASI
Domatesin Toprak İsteği
Domates toprak bakımından pek seçici değildir. Kumlu
topraklardan hafif killi topraklara kadar her tip toprakta yetiştirilmesine
rağmen; en iyi netice organik maddelerce zengin hafif topraklardan
alınmaktadır. Yetişme periyodu çok kısa olan yerlerde erkencilik çok
önemlidir. Bu nedenle erken mahsul almada kumlu-tınlı topraklar ideal kabul
edilmektedir. Sanayi için yapılan domates yetiştiriciliğinde erkencilikten
ziyade verim önemli olduğundan, yetiştirme periyodu uzun olan yerlerde
tınlı, killi-tınlı, milli-tınlı topraklar hafif topraklara tercih edilir.
Domates yetiştirilecek toprakların drenajının iyi olması gerekir. Domates
toprak asitliğine oldukça dayanıklıdır. Toprak pH’sı 5 ile 5’in altına
düşmedikçe kireç verilmesi tav-siye edilmez. Domates yetiştiriciliğinde
pH’nın 6-6,5 olması tavsiye edilir.
Serada Toprak Hazırlığı
Serada mevcut ürünün hasadı biter bitmez toprak hazırlıkları
başlamalıdır. Sırası ile;
a) Sera, mevcut ürünün artıklarından temizlenmelidir.
b) Toprak derince işlenmelidir.
c) Özellikle yaşlı ve tuz problemi olan seralar 3-5 defa
göllendirilerek sulanmalıdır.
d) Bir önceki dönemde topraktan kaynaklanan hastalık veya
nematod problemi görülmüş ise, yaz mevsiminde toprak solarizasyonu veya
solarizasyon + ilaçlama yapılmalıdır.
e) Fidelerin seraya naklinden önce toprak analizi yaptırılarak,
bilinçli bir gübreleme programı hazırlanmalıdır.
Sera Toprağının Dezenfeksiyonu
Sera toprağının çeşitli hastalık ve zararlı problemlerinin
çözümünde kullanılacak ikinci bir yoldur. Hesaplanan çiftlik gübresinin
mutlaka dezenfeksiyon işleminden önce verilmesi gerekir.
Metil bromid: Sera toprağı parseller halinde sağlam ve deliksiz
plastik örtü altına alınır. Parsel kenarları gaz kaçmasına meydan vermeyecek
şekilde sıkıştırılır. Örtü altına her 1 m2 için 50-75 gram ilaç hesabıyla
yerleştirilen tüpler harçta olduğu gibi üstüne basmak suretiyle patlatılır.
48 saat (iki gün) sonra örtü kaldırılır ve toprak işlenerek havalandırılır.
Toprak mantarları, nematodlar, zararlı böcekler ve ot tohumlarına karşı
etkili genel amaçlı bir sistemdir.
GÜBRELEME PROGRAMININ HAZIRLANMASI
Toprağa uygulanan belirli miktar azotun toprak yapısı,
yetiştirme mevsimi, toprak sıcaklığı, sulama şartlarına göre % 70-90’ı
alınabilir. Fosforlu gübrelerde bu oran % 25-30, potasyumlu gübrelerde %
60-80’dir. Çiftlik gübrelerinde ise ilk yıl için azotun % 25-30’u, fosforun
% 30-35’i ve potasyumun % 50-80’i bitki ta-rafından alınabilir.
Bu nedenlerle 1 ton ürünün kaldırdığı saf maddeler yerine,
uygulanması gereken miktarları bilmek ve önermek daha uygun ve daha
pratiktir.
Domateste 1 ton ürün elde etmek için kayıplar ve bitki
tarafından alına-mayan miktarlar dahil olmak üzere aktif madde bazında
uygulanması gerekli N-P-K miktarları tablo 2’de görülmektedir.
Tablo 2: Domateste 1 ton Ürün Elde Etmek İçin Uygulanması
Gereken
Saf N-P-K Miktarları (kg).
|
Azot (N) |
Fosfor (P) |
Potasyum (K) |
|
3,000 |
1,600 |
4,500 |
Kaynak: KAYGISIZ, Himmet; Domates Yetiştiriciliği El Kitabı,
İstanbul-1996
Yetiştirme mevsimi, sera tipi, seranın ısıtılıp ısıtılmadığı,
üreticinin deneyimi, tohum çeşidi vs. göz önüne alınarak, elde edilmesi
mümkün olan ürün miktarı hedef olarak seçilmelidir.
Bu ölçüler içerisinde hedefimizi dekara 15 ton olarak belirlemiş
isek yetiştirme mevsimi boyunca toprakta bulunması gereken saf madde NPK
(azot, fosfor, potasyum) miktarlarının sırası ile 45 kg. azot, 24 kg fosfor
ve 67,5 kg potasyum olması gerekir.
Toprak tahlili neticesi bulunan besin maddeleri bu miktarlardan
çıkarılarak uygulanması gereken net besin maddesi miktarları bulunabilir.
Bu tespitten sonra, uygulanacak gübre miktarlarının taban ve üst
gübrelemedeki yüzde paylarının tespit edilmesi gerekir.
Domateste uygulanacak gübrelerin taban ve üst gübrelemedeki
payları tablo 3’te gösterilmiştir.
Tablo 3: Kullanılacak N-P-K’nın Taban ve Üst Gübrelemedeki
Payları (%)
|
Dönem |
N |
P |
K |
|
Dikim öncesi tabana |
10-30 |
90-100 |
50-60 |
|
Dikim sonrası üste |
70-90 |
0-10 |
40-50 |
Kaynak: KAYGISIZ, Himmet; Sera Üreticisinin El Kitabı,
İstanbul-1993
Bu bilgilerin paralelinde domates yetiştiriciliğinde tabana 1
dekar saha için 8-10 ton iyi yanmış çiftlik gübresi, ayrıca suni gübre
olarak 50-60 kg. Amonyum Nitrat + 50-60 kg. Triple Süper Fosfat (TSP) +
50-60 kg. Potasyum Nitrat + 50 kg. Magnezyum Nitrat birbirleriyle iyice
karıştırılarak fide dikiminden 10-15 gün önce toprağın yüzüne serilerek en
az 15-20 cm. derinliğinde toprak işlenmelidir. Eğer bu gübre karışımı
hazırlanamazsa yerine 100-125 kg. 15-15-15 gübresi + 40 kg. Triple Süper
Fosfat + 50 kg. Magnezyum Nitrat verilerek aynı işlem yapılmalıdır.
SERANIN DİKİME HAZIRLANMASI VE DİKİM
Taban gübrelemesi yapılan seralarda sıra andalların
hazırlanmasına gelmiştir. Bu iş için sera tabanı güzelce tırmıklanmalı ve
toprak tesviye edilmelidir. Andallar tabandan 15-20 cm. yükseklikte ve 60-70
cm. eninde hazırlanmalıdır. İki andal arasında 90-100 cm. çukur yürüme yolu
bırakılmalıdır. Kenarlardaki andallar ile sera plastiği arasında en az 25-30
cm. aralık bulunmalıdır. Ancak hafif kumlu topraklarda dikimin sırtlara (andallara)
yapılmasına gerek yoktur. Böyle seralarda düz olarak dikim yapılabilir.
Fideler 4 -5 hakiki yapraklı olduğu dönemde fazla bekletilmeden
hazır-lanmış olan andalların her birine iki sıra olmak üzere sıra üzeri ve
sıra arası 50 x 50 cm. mesafelerle dikilmelidir. Dikimde çukur derin
açılmamalı ve fidenin kök boğazına kesinlikle toprak gelmemelidir. Fidelerin
dikimi esnasında toprak nemi (tav) yeterli olmalıdır.
Andallara dikilen fideler, kök çürüklüğüne karşı harç
ilaçlamasında kullandığımız gibi ikili ya da üçlü karışım şeklinde
hazırlanan ilaçlı su ile can suyu şeklinde bitki kök boğazına gelecek
şekilde ilaçlanmalıdır. Bu maksatla 100 litre suya 250 cc. Previcur’N + 100
gr. Carbendazim şeklinde ikili karışım veya 100 litre suya 600 gr. Aprin 35
DS. + 4000 gr. Pomarsol Forte veya Captan + 400 gr. Benomyl veya Carbendazim
şeklinde üçlü karışım hazırlanabilir.
Andal 60-70 cm
Yürüme Yolu 90-100 cm.
Dış saha yetiştiriciliğinde Konya İli’nde fidelerin dışarıya
nakli havaların normal seyri halinde 10 Mayıs’tan sonra yapılmalıdır.
BAKIM İŞLERİ
Çapalama
Dikimden sonra fazla bekletilmeden çapa yapılarak fidelerin kök
boğazları gevşek toprakla doldurulur. Birinci çapadan 2-3 hafta sonra ikinci
çapa yapılır. İkinci çapayla beraber fideler ipe alınmalıdır.
Kaymak tabakasını kırma, toprağın rutubetini muhafaza etmesi ve
toprağın havalanmasının sağlanması bakımından gerekli görüldüğünde çapalama
birkaç kez tekrarlanabilir. Yüzeydeki kökler nedeniyle derin çapadan
kaçınılmalıdır.
Malçlama
Bitkilerin daha iyi gelişme gösterebilmeleri için toprağın
fiziksel özelliklerini (sıcaklık, nem vb.) artırmak, kaliteli, erkenci ve
bol ürün almak amacıyla toprak yüzeyinin ince bir tabakayla kaplanmasına
malçlama denir.
Malç materyali olarak çam pürü, bitki sapları, saman balyaları,
torf gibi maddeler kullanılabileceği gibi daha kullanışlı olarak değişik
renk ve kalınlıktaki plastikler malç materyali olarak kullanılabilir.
Malçlamanın faydalarını şöyle sıralayabiliriz:
- Malçlama toprak yüzeyinde buharlaşmayı önlediğinden daha az
sulamaya ihtiyaç duyulur.
- Şeffaf plastikle malçlamada toprak sıcaklığı 3-5 0C daha fazla
olduğundan bitki kökleri daha iyi gelişmekte ve bu durum kuvvetli bir
büyümeyi teşvik etmektedir. Malçlamadan istenilen faydanın sağlanması için
dikim yönünün kuzey-güney istikametinde olmasında büyük yararlar vardır.
Özellikle ipe sardırılan, uzun boylu ve birbirini gölgeleyen domates gibi
bitkilerde dikim kuzey-güney istika-metinde olmalıdır.
- Yabancı otların kontrolünde faydalıdır.
- Şeffaf plastik malçlarda, malçın altında biriken su
damlacıkları ışığı yansıtarak sera içinde mütecanis bir aydınlatma (illimunasyon)
sağlamakta ve bu durum fotosentez olayını artırmaktadır.
- Plastik malçlama toprak rutubetini tuttuğundan sera içerisinde
rutubete bağlı olarak gelişen mantari ve bakteriyel hastalıkların
yayılmasını önlemektedir
(Mildiyö gibi).
Malçlama toprak tam tavında iken dikime hazırlandıktan sonra
plastik malç materyali gergin bir şekilde toprak üzerine serilir. Fidelerin
geleceği yerlere + , O veya X şeklinde kesilerek fideler dikilir. Plastik
yanlarından n şeklinde telle de toprağa tutturularak plastiğin kayması
önlenir.
Ayrıca fideler dikildikten sonra da malç örtülebilir. Bu
uygulamada malçın çekilmesi anında çok daha fazla dikkat etmek gerekir. 0,02
mm. kalınlığındaki plastik materyali dekara 18-20 kg. yeterli olmaktadır.
İpe Alma
Sırık domates çeşitleri kendiliğinden dikine büyüyemeyen
bitkiler olduklarından dik büyüyebilmeleri için askıya alınmaları gerekir.
İpe alma işlemi gecikince fideler sağa-sola yatar, kırılırlar ve ileri
dönemlerde verimden düşerler.
Domates bitkilerinde gövde ve büyüme noktaları oldukça gevrek
dokulardır. İpe alma ve sarma işlemlerinde bunların yaralanmamasına dikkat
edilmelidir.
İpe almanın yararları şöyle sıralanabilir:
- İpe alma bitkide ışığı gören yüzeyin artmasını sağlar.
- İpe alınan domateslerde her türlü bakım işleri daha kolay
olur.
- İpe alma üründe kaliteyi artırır.
- İpe alınan bitkilerde hastalık ve zararlı kontrolü kolaylaşır.
- Birim alana dikilen bitki sayısı artacağından verim artar.
Askıya alma şekilleri şunlardır.
Fideler yerlerine dikildikten sonra sıra üzeri boyunca yerden
bir ip çekilir. Askı ipinin bir ucu yerdeki ipe, diğer ucu yukarıdaki tele
bağlanır ve bitki bu ipe sardırılır.
İkinci bir yöntem ise, dip kısmından ileride bitkiyi boğmayacak
şekilde genişçe olmak şartıyla bir düğüm atılır ve diğer ucu özel askı
çengeline veya tepedeki tele bağlanır. Askı teline bağlamanın ileride bitki
tel boyuna ulaştığında aşağıya kaydırma veya tepede yer değiştirmede
kolaylık sağlama gibi avantajları vardır.
Budama
Domateste budama koltuk alma, yaprak alma ve tepe kesimi
şeklindedir.
Bölge koşullarında önerilen daha önce de bahsedildiği gibi sırık
domates çeşitleridir ve bunların tek gövde halinde büyütülmeleri gerekir. Bu
yüzden yaprak sapı ile gövde arasındaki sürgünler 2-3 cm. boyundayken daha
fazla büyütülmeden koparılmalıdır. Bu işlem için kesici alet
kullanılmamalıdır. Sağlıklı ve suyu yeterli olan bitkilerde koltuklar elle
rahatlıkla koparılabilmektedir.
Yaşlı, hastalıklı ve fizyolojik olarak hayatiyetini kaybetmiş
yaprakların alınması gerekir. Böylece bitkilerde daha iyi havalanma ve
ışıklanma sağlanmakta, diğer bakım işlemlerinin ve hasatın yapılması
kolaylaşmaktadır.
Ayrıca ilk salkımdaki meyveler normal büyüklüğünü alıp renkleri
dönmeye başladığında, bu salkımın altındaki yapraklar alınmalıdır. Üst
salkımlardaki mey-veler de geliştikçe aynı şekilde onların altındaki
yapraklar da alınmalıdır.
Yapraklar alınırken hastalıkları bulaştırma ihtimalinden dolayı
bıçak, makas vb. kesici aletler kullanılmamalıdır. Bu iş elle rahatlıkla
yapılabilir. Bunun için yaprak sapı önce gövdeye doğru yatırılır. Daha sonra
geriye doğru kanırtılarak gövdeden koparılır.
Meyvelerin daha çabuk olgunlaşmaları ve daha iri olmaları için
tepe alma işlemi yapılmalıdır. Tepe alma ile bitki gelişmesi durdurulur ve
meyvelerin daha çabuk olgunlaşması teşvik edilmiş olur. Tepe alma işlemi
bırakılması gereken Salkım sayısından sonra 2 yaprak bırakılarak bunun
üzerinden gövdeyi kesme şeklinde uygulanır.
Bölge koşullarında domateste Mayıs dikiminde 8 salkım, Temmuz
dikiminde 6 salkım ve Ağustos dikiminde 4 salkım bırakılıp tepesi
kesilmelidir.
Sulama
Uygulama şekli nasıl olursa olsun, toprağa tatbik edilen belirli
miktar suyun toprak içindeki durumu şöyle özetlenebilir:
a) Bitkilerin kök bölgesi içinde kalarak kolayca kullanılabilen
biyolojik su.
b) Sızarak bitki kök bölgesinden uzaklaşan faydasız su.
c) Bitki kök bölgesinin hemen altında kalıp, kapilarite ile
bitkilere kısmen faydalı olabilen ölü su.
Biyolojik su miktarını etkileyen faktörlerden birisi, bitkinin
kök yapısıdır. Oldukça derin saçak köklerden oluşan domates bitkilerinde
biyolojik su miktarı oldukça fazladır.
Domates yetiştiriciliğinde, toprakta rutubetin iyi bir şekilde
tutulmasına ihtiyaç vardır. Rutubetin yetersizliği verimin azalmasına neden
olur. Aynı şekilde fazla miktarda azotlu gübreleme ile fazla sulama da
verimin düşmesine ve ürünün gecikmesine neden olur.
Sulamaya kök civarındaki toprak rutubetine batmak suretiyle
karar verilir. Domatesin su isteği şöyle anlaşılır:
Büyüme noktasının altı iyice incelir, renk koyulaşır ve tüylülük
miktarı artar, bitki bünyesindeki sertlik kaybolur. Koltuklar elastiki bir
durum alırlar ve budama güçleşir. Bunun nedeni, bitki bünyesindeki suyun
azalmasıdır. Eğer sabah saatlerinde koltuktan çıkan sürgünlerin koparılması
güçleşmiş ise, başka bir ifade ile sürgünler kolayca kırılmıyorsa su verme
zamanının geldiği anlaşılır. Bundan başka, sabah saat 8-9 sıralarında parlak
yeşil renkte olması gereken yapraklar, donuk bir renge dönerlerse ve parlak
sarı renkte olan çiçekler saman sarısı bir renge dönüşürlerse bitki su
istiyor demektir.
Domates yetiştiriciliğinde ilk meyveler görülünceye kadar
sulamadan kaçınılmalıdır. Bu devrede bitkiye lazım olan su, muntazam
çapalama yapılarak toprakta muhafaza edilebilir. Hava çok kurak giderse, o
zaman bir-iki defa fazla olmamak şartıyla su verilebilir. Yeni dikilmiş
fideler için dikkatli olmak gerekir. Zira aşırı sulama toprak ısısını
düşürür, toprağı havasız bırakır ve büyümeyi yavaşlatır. Meyve bağladıktan
sonra tedrici olarak sulama artırılır. Sıcak havalarda kumlu topraklarda her
2-3 günde bir, ağır topraklarda 3-7 günde bir sulama yapılır.
Üretici şartlarında uygulanabilecek iki tip sulama şekli vardır:
a) Damla sulama
b) Karık veya tava sulama
Karık, tava veya düz sulamalar için en iyi uygulama az su-sık su
prensibini uygulamaktır. Bölgemiz şartlarında uygulanabilecek sistem küçük
alanlarda hortumla tek tek sulama ve sıra aralarına açılan karıklara su
verme şeklidir.
Bölgemizde yeterince tanınmamasına rağmen salma ve karık usulü
sulamanın çeşitli mahzurlarını ortadan kaldıran yeni bir sistem de damla
sulama metodudur. Bu sistemde bitkinin günlük su ihtiyacına günlük olarak
cevap verebilme olanağı vardır. Su ile birlikte gübrelemenin de yapılması
mümkündür.
Damla sulama sisteminin başlıca avantajları şunlardır:
- Aşırı suyun sebep olduğu, bitki besin maddelerinin topraktan
yıkanarak uzaklaşması bu sistemle asgariye iner.
- Verilen sudan bitki tam olarak istifade eder.
- Aşırı suyun sebep olduğu aşırı nemden dolayı çoğalan
hastalıklar bu sistemle azaltılır.
- İstenildiği anda istenildiği kadar su verme imkanı sağlar.
- Su ve işçilikten tasarruf imkanı verir.
- Verim ve kalitede artış sağlanır.
Kültür bitkilerinin günlük su tüketimleri bitkinin büyüklüğüne,
mevsime ve kültürün su isteğine göre değişebilir. Fakat unutulmamalıdır ki,
toprağa uygulanan belirli miktar suyun ancak belirli bir miktarı bitki
tarafından alınabilir olup, kalan kısmı ya sızarak topraktan uzaklaşır veya
toprak kolloidleri tarafından tutularak bitki emrine verilmeyebilir.
Damla Sulama Sisteminde Debinin Ölçülmesi
Debi, belirli bir sistemde bir dakikada (veya bir saatte)
boşaltılan su miktarı demektir.
Bir seraya döşenmiş olan damla sulama sisteminin debisini ölçmek
için;
a) Toplam boru uzunluğu,
b) Toplam meme sayısı,
c) Meme başına ortalama debinin (dakikada cc. olarak) bilinmesi
yeterlidir.
Meme başına ortalama debinin tayini için, sistem çalışır durumda
iken, değişik hatların değişik memelerinden birer dakika süre ile akan su
bir bardakta toplanıp ölçülür. Her memeden ayrı ve aynı süre için ölçüm
yapılmalıdır. Ölçüm yapılan meme sayısı ne kadar fazla olursa yapılan işlem
o derece doğru ve sağlıklı olur.
Değişik memelerden yapılan ölçümler arasında fazla bir farklılık
olmamalıdır. Aksi takdirde sistemde tıkanma veya başka bir arıza var
demektir.
Sonuç olarak ortalama meme verimi (debi) bulunur ve toplam meme
sayısı ile çarpılarak tüm sistemden bir dakikada boşaltılan su miktarı
bulunur.
Örneğin; 10 memeden yapılan ölçümler sonucu ortalama meme verimi
45 cc/dk. olarak bulunmuş ve tüm sistemde 4.400 adet meme mevcut ise, bu
sistemin dakikadaki debisi: 4.400 x 45 = 198.000 cc (198 lt), saatteki
debisi ise 60 x 198 = 11.880 lt’dir.
Tespit edilen bu ölçülere göre örneğin; seraya 4 ton su vermek
için sistemin çalışma süresini hesaplamak basit bir orantıdan ibarettir.
11,88 ton su 60 dk’da akıyor ise
4,00 ton su X dk’da akar
_________________________________
4,00 x 60
X = -------------- = 20 dakika
11,88
Bu tespit zaman zaman yapılarak, sistemde tıkanma, verimde
azalma veya dağılımda anormallik olup olmadığı kontrol edilmelidir.
Domateste günlük su tüketimi yetiştirme mevsimine, bitkinin
boyuna, sera içi sıcaklığına, toprak yapısına göre değişir.
Normal şartlar altında ilk sulamadan itibaren son sulamaya
kadar, dekara verilecek su miktarı 1,5 tondan başlanarak 6,5 ton ile
noktalanmalıdır. Ancak bu miktarları iklim ve toprak durumu etkileyebilir.
Yukarıda anlatıldığı şekilde sistemin debisi bulunduktan sonra
sulama yapmak artık çok kolaydır.
Sulamaya başlamadan önce seranın en az üç yerinde (baş, orta ve
sonda) birer bitkinin hemen yanında ve bitkilerin saçak kök derinliğinde
birer çukur açılır. Açılacak çukur bir memenin hemen altında değil, iki meme
arasında açılmalıdır ki, memeden çıkan suyun direkt etkisinde olmasın.
Çukurlar açıldıktan sonra sulamaya geçilir. Makul bir süre sonra
çukurlar devamlı kontrol edilerek, çukurların dip kısmında sızıntı su
görüldüğü anda sulamaya son verilir.
Bu çukurlar saçak derinliği arttıkça kök derinliğine paralel
olarak derinleştirilerek devamlı kullanılabildiği gibi toprakla doldurularak
her sulamada yeni çukur da açılabilir.
Bu metot uygulanırken sistemin kaç dakika çalıştırıldığı kontrol
edilmelidir. Yukarıda izah edilen hesaba göre kaç ton su verildiği kolayca
bulunabilir. Birkaç yıl sonra kazanılan tecrübe nedeniyle belki de hiç çukur
açmadan, verilecek su miktarı bilinebilir.
Üst Gübreleme
Üst gübrelemeye başlama zamanı kültürlere, toprak yapısına ve
hava şartlarına göre değişirse de, genellikle ilk meyvelerin görülmesinden
itibaren başlamak uygundur. Daha erken başlanacak gübrelemeler sonucu bitki
köklerinin toprak içindeki dağılım alanı kısıtlanır, diğer bir ifade ile
kökler tembelleşir. Ayrıca bitkilerin mahsule yatması gecikir.
Domates yetiştiriciliğinde üst gübrelemeye başlama zamanı
birinci salkımdaki meyvelerin ceviz büyüklüğüne geldiği zamandır. Bundan
sonra her hafta sulamalarla birlikte dekar başına aşağıdaki gübreleme
programı çerçevesinde gübreleme yapılmalıdır.
|
1. hafta |
15 kg. Amonyum
Nitrat |
|
15 kg. Potasyum
Nitrat |
|
2. hafta |
15 kg. Amonyum
Nitrat |
|
15 kg. Potasyum
Nitrat |
|
3. hafta |
15 kg. Amonyum
Nitrat |
|
15 kg. Potasyum
Nitrat |
|
4. hafta |
30 kg. Potasyum
Nitrat |
|
5. hafta
|
15 kg. Amonyum
Nitrat |
|
15 kg. Potasyum
Nitrat |
|
6. hafta |
30 kg. Potasyum
Nitrat |
Bundan sonra hasat sonuna kadar her hafta 15 kg. Amonyum Nitrat,
15 kg. Potasyum Nitrat gübresi verilmelidir.
Bitkinin mikro element ihtiyacını karşılamak için mikro element
ağırlıklı yaprak gübreleri kullanılmalıdır. Bir önceki yıl mikro element
noksanlıkları görülmüşse buna özellikle dikkat etmek gerekir.
Eğer seranızda damla sulama sistemi varsa; bu sistemin getirdiği
en büyük kolaylıklardan birisi de gübre uygulamalarına getirdiği
kolaylıktır.
Ancak; bu sistemle uygulanacak gübrelerin belirli özellikleri
vardır. Bu özellikleri şöyle sıralayabiliriz:
a) Sulama sisteminde aşınmaya sebep olmamalıdır.
b) Suda % 100 çözünmeli, memelerin tıkanmasına sebep olacak
artık bırakmamalıdır.
c) Bitki tarafından kolay alınması için şelatlanmış olmalı ve
bünyesinde iz elementleri ihtiva etmelidir.
d) Bitkilere zararlı ve toprak bünyesini bozan kimyasal
maddeleri (Cl, Fl, Na, HCO3 ve aşırı SO4) içermemelidir.
Tüm bu özellikleri taşıyan gübreler oldukça pahalı oldukları
için tüm sezon ihtiyacını bu gübrelerle karşılamak ekonomik sınırların
üzerine çıkar. Bu yüzden ana besin maddelerini şu gübrelerle karşılama
yoluna gitmeliyiz:
- Azot ihtiyacı için: Amonyum Nitrat (% 33) ve Üre (% 46).
- Potasyum ve Azot ihtiyacını birlikte karşılamak için: Potasyum
Nitrat (13-0-46).
- Fosfor ihtiyacı için: Fosforik asit.
Fosforik asit aynı zamanda tıkanan deliklerin açılmasında da
kullanılır.
Işık şiddetinin düşük olduğu geç sonbahar ve kış aylarında üre
kullanımı tavsiye edilmez. Bu nedenle, soğuk mevsimde azotun nitrat formu
kullanılmalıdır.
Kompoze gübrelerle sülfat içeren gübrelerin damla sulama
sistemlerinde kullanımı risklidir. Fosforlu gübrelerin (süper fosfat, triple
süper fosfat) suda erime problemleri vardır.
Damla sulama sistemi ile uygulanacak gübre miktarları,
uygulanacak su miktarı ile orantılıdır. Genel tavsiye, her 1 litre suyun
içinde ortalama 0,3 gram saf NPK bulunması şeklindedir. Bu doz ve
uygulanacak su miktarına göre, kullanılacak gübre miktarını hesaplamak
kolaylaşmaktadır.
Örneğin; dekara 1500 litre su ile uygulanacak 10-45-12
formülasyonlu bir gübreden ne kadar kullanacağımız şöyle hesaplanır:
- Bu formülasyonlu bir gübrenin 100 gramında toplam 10 + 45 + 12
= 67 gram N-P-K vardır.
- Kullanacağımız 1500 litre su ile uygulanacak saf madde
miktarı:
1500 x 0,3 = 450 gram olacaktır.
- Buna göre:
67 gram saf NPK 100 gram gübrede varsa
450 gram saf NPK X gram gübrede vardır.
------------------------------------------------------------------
450 x 100
X = --------------- = 672 gram.
67
Yani vereceğimiz 1500 litre suyla beraber maksimum 672 gram
gübre vermeliyiz.
Serada İklim Şartları
Fide dönemi içinde ortam sıcaklığı 18-20 0C civarında tutulmaya
çalışılmalıdır.
Bitki döneminde sera içi optimum sıcaklık 25 0C civarında
olmalı, en düşük sıcaklık 10 0C’nin üstünde tutulmalıdır. Maksimum sıcaklık
32 0C’nin üzerinde ol-mamalıdır.
Hasat
Kullanma amacına ve tüketim merkezine uzaklığına göre meyveler
kırmızı, pembe veya yeşil-pembe renkte toplanır. Meyveler dallarından
koparılırken avuca alınmalı ve sap etrafında döndürülerek koparılmalıdır.
Aksi halde, sap çukurunda meydana gelen zedelenmeler,meyvenin süratle su
kaybetmesine ve bazı enfeksiyonlar nedeniyle meyvenin bozulmasına neden
olur.
<<<GERİ DÖN |