İnsanlarda olduğu gibi hayvanlarda da verem hastalığı vardır. Bu hastalığı yapan verem mikrobudur. Mikrop ısıya karşı dayanıklı değildir. Kaynamış yada Pastörize sütte ölür. Kurumaya ve kokuşmaya karşı dayanıklıdır. Mikrop öldürücü ilaçlara karşı dayanıklı değildir.
Güneş ışığı verem mikrobunu çok çabuk öldürür.



Verem yapan mikrobun insan tipi, sığır tipi gibi değişik tipleri vardır. Sığır ve insan tipi memeli hayvan ve insanlarda, kuş tipi ise kanatlı hayvanlarda hastalık yapar.



Bulaşma yolları :


A ) Solunum yolu ile : Açık akciğer veremi olan insan ve hayvanlarda önemli yer tutar. Bunların öksürük ve tıksırıkları ile havaya karışan verem mikropları solunum ile alınır ve verem hastalığı meydana gelir.


B ) Sindirim yolu ile : Verem mikrobu ile bulaşık yiyeceklerin yenmesi bilhassa veremli hayvanların sütünün içilmesi sindirim kanalında verem hastalığı meydana getirebilir.


C ) Deri yolu ile bulaşma : Bu bulaşma şekli daha ziyade insanlar arasında olur. Hayvanlarda pek nadir görülür. Mikrobun derideki yaralara bulaşması deri veremine yol açabilir.



Verem hastalığı insanların kapalı, güneşsiz, havası bozuk yerlerde toplu olarak yaşamasıyla çoğalmış ve yayılmıştır. Bununla birlikte iyi beslenemeyen, sağlık kurallarına uymayan insanlar arasında daha çabuk yayılır. Aynı şekilde dar ve sıkışık, havası bozuk, güneş almayan ahırlardaki hayvanlar arasında da verem hastalığı çabukça yayılır. Bilhassa kültür ırkı, verimi yüksek inekler arasında vereme sıkça rastlanmaktadır. Bu hastalık hayvanlardan insana bulaştığı gibi, insanlardan da hayvanlara bulaşabilir.



Hastalığı yapan verem mikropları, insan ve hayvanlarda akciğer, karaciğer, sindirim organları, üreme organları, kemik, eklem, beyin, meme, göz g,b, hemen hemen bütün organlarda hastalık yapabilir. Hayvanlarda verem en çok sığırlarda görülür. Koyun ve keçilerde ise nadiren meydana gelmektedir.



Verem mikrobu insan ve hayvan vücuduna girince lenf bezlerine gelir. Burada çoğalır ve orada bir yumru oluşur, işte buna verem denir. Sonra mikrop burada kana karışır ve kan yoluyla vücudun diğer yerlerine dağılır ve buralarda küçüklü, büyüklü kabarcıklarla kendini belli eder.



Hastalık daha ziyade kronik olarak seyreder. Hayvanlarda git gide zayıflama, halsizlik, kuru öksürük, lenf yumrularında büyüme verem şüphesi uyandırır. Otopside veremli iç organlarda ve lenf yumrularında irili ufaklı nodüller görülür. Meme vereminde meme lenf yumrularının şişmiş olduğu dışarıdan fark edilebilir.



Hastalığı teşhisi otopsi bulguları, laboratuar muayeneleri ve alerjik test reaksiyonlarının neticesinde yapılabilir.



Hayvanlarda verem hastalığını tedavisi pratik ve ekonomik değildir. En iyi koruma şekli ise iyi bakım, iyi besleme, iyi sağlık şartları ile ahır temizliği ve hijyeni gibi tedbirleri almak ve hastalığın bulaştığı hayvanları ortadan kaldırmaktır.

 

<<<GERİ